راز عشق

موضوع :

نمایشگاه آثار هنری دانشجویان رشته صنایع دستی

موضوع :

نمایشگاه آثار هنری دانشجویان ترم پنجم رشته صنایع دستی دانشگاه شامل آثار شیشه ای بصورت ظروف و تابلوهای تزئینی با شیوه های نقاشی و تراشکاری روی شیشه در محل دانشگاه برپا شد.

این نمایشگاه پیرو تحویل پروژه درس کارگاه شیشه گری دانشجویان بود که ریاست و تنی چند از مسئولین مرکز از بازدیدکنندگان ویژه آن بودند در حاشیه این بازدید دانشجویان رشته صنایع دستی پیرامون نحوه انجام کار روی شیشه، ابزار و امکانات لازم توضیحاتی به بازدیدکنندگان ارائه نمودند.

منبع:

http://pnumaybod.ac.ir/news.php?extend.110

گل

موضوع :

نور را پیمودیم، دشت طلا را در نوشتیم
افسانه را چیدیم، و پلا سیده فکندیم
کنار شن زار، آفتابی سایه بار، ما را نواخت ، درنگی کردیم
بر لب رود پهناور رمز، رویاها را سر بریدیم
ابری رسید، و ما دیده فرو بستیم
ظلمت شکافت، زهره راد یدیم، و به ستیغ برآمدیم
آذرخشی فرود آمد.  و ما را در نیایش فرو دید
لرزان، گریستیم . خندان، گریستیم
رگباری فرو کوفت : از در همدلی بودیم
سیاهی رفت، سر به آبی آسمان سودیم، در خور آسمان ها شدیم
سایه را به دره رها کردیم . لبخند را به فراخنای تهی فشاندیم
سکوت ما بهم پیوست، و ما ماشدیم
تنهایی ما تا دشت طلا دامن کشید
آفتاب از چهره ما ترسید
دریافتیم، و خنده زدیم
نهفتیم و سوختیم
هر چه بهم تر، تنها تر
از ستیغ جدا شدیم
من به خاک آمدم، و بنده شدم
تو بالا رفتی و خدا شدی

                                                 "سهراب سپهری" 
                                              از مجموعه آوار آفتاب

تولد یک معلم

موضوع :

چند وقت پیش صحبت از روزهای گذشته شد و یکی از همکاران خاطره ای از "خانم ملا احمدی" تعریف کرد.هنوز هم حرف زدن های مظلومانه اش رابه یاد دارم.پر ابهت بود و اقتدار خاص خودش را داشت اما در باطن مظلوم بود و بی ریا.پاییز امسال به رحمت خدا رفت.

خانم ملا احمدی دبیر حرفه و فن کلاس اول راهنمایی ام بود و با یاد آوری  خاطراتش دبیران دیگرم را که آنها را هم از دست داده ام را به یادم آورد.

"خانم طاهره آقایی"دبیر ادبیات سال دوم راهنمایی ام بود.بسیار بسیار مهربان و با ادب بود.احوالپرسی هایش خاص بودند و جالب بود احوال تک تک افراد خانواده و دوستان را میپرسید.هنوز هم به یاد دارم وقتی به داستانی که نوشتم نمره هجده دادچون باورش نشد که داستان از خودم باشد.هنوز هم از اینکه باورش نشد لذت میبرم.فضای سید قمبر را که میبینم و خانم آقایی را که آنجا آرمیده است را با تمام خاطراتش به یادم می آورد.  

 و همین طور" آقای یحیی زارع"که سالها در گویش به ما زبان انگلیسی آموخت.اگر حالا در کنکورهایم درصد زبانم بالاترین درصد است خودم را مدیون آقای زارع میدانم.

یکی دیگر ازمعلمان از دست رفته ام"خانم جان زارع"دبیر علوم اجتماعی اول دبیرستانم و خاطره ی اولین تجدیدی در عمرم.خانم جان سخت گیر بود اما فقط و فقط برای این از درسش نمره نیاوردم که نمی توانستم واو به واو درس را حفظ کنم و بنویسم.هر چه را میفهمیدم مینوشتم و خانم زارع قبول نداشت.

واما شیرین ترین لحظات زندگی در کلاس اول دبستانم بود با خانم "اشرف امامی"که چند سالی میشود او را از دست داده ام.هنوز دست های مادرانه اش را که پر از مهر و عطوفت بود را خوب به یاد دارم.

خدایشان رحمت کند.

اگر روز تولدم به یاد معلمین از دست رفته ام افتادم شاید به این خاطر است که امروز تولد یک معلم است و شاید شاید  شاید یک روز یکی از دانش آموزانم بعد از مرگم مرا یاد کنند.شاید به نیکی.